Bruschetta ile olan hikayem kendiliğinden gelişen bir hikaye... ölüm diyeti yaptığım dönemlere dayanıyor, diyet yaparken zaman zaman gerçekten iştahlı olur insan, ve bu gibi durumlarda hamburgere, kebaba saldırmamak için en iyi çözümümdü bruschettalar. Çünkü hem tadıyla, hem de görüntüsüyle iştahlı bir insanı tatmin edebilecek kapasitede bir atıştırmalık. Aynı zamanda da, hamburger ve kebaptan almanız muhtemel olan kalorinin çok daha azıyla işi kotarıyorsunuz. Hafta sonu bir arkadaşıma " blogumu çok ihmal ettim, ama pazartesi günü büroda çok yoğun olmazsam bruschetta yı yazıcam" dediğimde, " iyi de o hiç zor değil ki" dedi. Evet zor değil, belki de pek çoklarımız üniversite yıllarımızda açlığımızı pratik bir şekilde yatıştırmak için yapıp yemişizdir, üstelik yaptığımız şeyin adının Bruschetta olduğunu ve bunun bir italyan geleneği olduğunu bile bilmeden, bilmeye gerek duymadan, yani yazımın başında da söylediğim gibi " kendiğinden...".
İlk olarak annem sayesinde evimizde alışkanlık haline gelen tam buğday ekmeğiydi bana ilham veren. çok lezzetli bir ekmek. tam buğday ekmeklerini orta kalınlıkta dilimleyip, 200 derece fırında 3-4 dakika kızarttıktan sonra, üzerine zeytinyağı tuz ve karabiber gezdirip tekrar fırına koyardım, 2-3 dakika da böylece kızardıktan sonra, üzerine ince dilimlenmiş kaşkaval peyniri, ve yine ince dilimlenmiş domates koyup peynirler eriyene kadar tekrar fırına verirdim, çıktığıda muhteşem kokardı, ve yanında benim favori içeceğim ıce tea ile çok da güzel bir akşam yemeği olurdu. bundan sadece 2 dilim... iştahımı masum yollardan bastırmam için yeterli olurdu. Bu yaptığımın Bruschetta "benzeri" bir şey olduğunu sonradan, Bruschetta ile tanıştığımda anladım. Benzeri, dedim çünkü bruschetta bundan biraz farklı... Genelde peynir eritme falan gibi bir aşaması yok. fırında veya kızartma makinesinde kızartılmış istediğiniz cins bir ekmeğin, ki bence bunun için enn lezzetli seçenek brioche dediğimiz fransız ekmekleri. tabi kalorisi diğer ekmeklere göre daha yüksek ama bu hayatın bir kuralı, kaolrisi yüksek olan şeyler her zaman daha lezzetlidir :) İşte bu ekmeği yine orta kalınlıkta ( çok ince olmasın kesinlikle çünkü kızartma aşamasında baya sertleşir o zaman istediğimiz tada ulaşamayız) dilimleyip fırında kızartıp üzerine zeytinyağı ve çiğ sarımsağı sürdükten sonra, üzerine hazırladığımız karışımı yayıp tekrar fırına sürmeden öylece servis ettiğimizde gerçek bir bruschetta yapmış oluyoruz. peki ne var o karışımın içerisinde:
domates
taze fesleğen
kırmızı kuru soğan
tuz ve karabiber
Domateslerin lezzeti burada çok önemli çünkü mevsimi dışında pazarlardan satın aldığımız sünger gibi domatesler ile yapsanız da, lezzetli bir sonuca ulaşmanız çok güç, hatta imkansız. o yüzden bu tarifi yazın organik bahçe domatesleri ile denemenizi öneriyorum. domateslerin kabukları mutlaka soyulmalı. taze fesleğen ince ince kıyılmalı, kırmızı soğan da olabildiğince küçük doğranmalı. Domatesi ezmeden güzelce karıştırdıktan sonra, brıschettalarınız için üst malzemesi hazır demektir. Bir öneri: Balsamik sirke, italyan mutfağında çok yaygın kullanılan bir sirke çeşididir, bence, bu karışıma bir kaç çay kaşığı ( aşırıya kaçmadan) balsamik sirke koyup denerseniz çok daha güzel olacaktır. Yemek konusunda özel bir becerisi veya ilgisi olmayan bir kişinin bile rahatlıkla yapıp, misafirlerine ikram edebileceği bir tarif bu. afiyet olsun....
